تبلیغات
فعالیت های پرورشی دبیرستان خوارزمی ناحیه 5 اصفهان - پیوند اولیا ومربیان


Admin Logo
themebox Logo
تاریخ:یکشنبه 24 مهر 1390-12:02 ب.ظ

پیوند اولیا ومربیان

بیست و چهارم  مهر، روز پیوند اولیا و مربیان است. در هفته �پیوند� كه از این روز آغاز مى شود به دعوت مدیر مدرسه، اولیاى دانش آموزان، در جلسه اى گرد هم مى آیند. مدیر گزارشى از فعالیت هاى سال گذشته خود و همكارانش را به اولیا ارائه مى دهد و مشكلات مدرسه را با آنها در میان مى گذارد و در پایان تعدادى از اولیا براى عضویت در انجمن داوطلب مى شوند. پس از راى گیرى نمایندگان اولیا در انجمن تعیین مى شوند. انجمن اولیا و مربیان یكى از قدیمى ترین نهادهاى مدنى است. آغاز همكارى خانه و مدرسه در قالب انجمن به سال ۱۳۲۶ شمسى برمى گردد. در آن سال شوراى عالى فرهنگ، تشكیل این انجمن ها را در همه آموزشگاه ها و شرح وظایف آنها را تصویب كرد. در سال ۱۳۴۶ شمسى، انجمن اولیا و مربیان ایران تاسیس شد و به ثبت رسید. در مرامنامه انجمن آمده است: �انجمن ملى اولیا و مربیان ایران سازمانى است غیرانتفاعى و غیردولتى، این موسسه با همكارى و پشتیبانى كسانى كه به تربیت عمومى نونهالان و نوجوانان علاقه دارند تشكیل مى شوند و هدف هاى معین و مشخصى را بر محور سیاست هاى كلى آموزش و پرورش كشور و با معیارهاى فدراسیون بین المللى اولیا و مربیان براى نیل به هدف هاى خود تعقیب مى كند. انجمن ملى اولیا و مربیان ایران سازمانى است كه در آن تعصب مذهبى، طبقاتى، نژادى و یا سیاسى راه ندارد و صرفاً به جنبه تربیتى همگانى متوجه است. همچنین آرمان انجمن بهسازى روابط اجتماعى در سطح كشور و جهان از طریق تربیت نسل جوان به وسیله كسانى است كه تمام یا قسمتى از وقت، نیرو و كوشش خود را وقف تامین آینده اجتماع و جهانى مى كنند كه ما در آن زندگى مى كنیم...� در انجمن اولیا و مربیان مدرسه، علاوه بر نمایندگان اولیا، مدیرمدرسه، یكى از معاونان، مربى پرورشى، نماینده معلمان مدرسه نیز عضویت دارند و نماینده شوراى دانش آموزى نیز برحسب ضرورت مى تواند در جلسات انجمن شركت كند. انجمن براى بالا بردن آگاهى خانواده ها و تقویت مشاركت آنها، كلاس هاى آموزش خانواده را در طول سال تحصیلى برگزار مى كند. تصمیم گیرى در مورد كلاس هاى تقویتى و فوق برنامه با انجمن است. گردش مالى مدرسه و مسائلى مانند تعمیرات، تهیه تجهیزات زیر نظر انجمن است.آنچه كه در آموزش و پرورش به نام �مدرسه محورى� خوانده مى شود، چیزى نیست جز تفویض اختیارات گسترده براى اداره مدرسه به انجمن اولیا و مربیان. كاهش تصدى گرى دولت و سپردن كار مردم به مردم از طریق تقویت انجمن میسر است. انجمن هاى اولیا و مربیان در صورتى كه با همدیگر ارتباط افقى داشته باشند، مى توانند تبدیل به بزرگترین نهاد مدنى جامعه شوند. بیش از ۱۳۰ هزار مدرسه در سراسر كشور وجود دارد و هر مدرسه یك انجمن دارد. اگر تعداد اعضاى هر انجمن را به طور متوسط ۵ نفر فرض كنیم و حداقل در یكصد هزار مدرسه این انجمن ها شكل گیرند این نهادى است با ۵۰۰ هزار عضو فعال كه برگزیده ۱۶ میلیون خانواده ایرانى هستند. اما بر سر راه تقویت و گسترش انجمن ها موانعى وجود دارد. اولین مانع سیستم متمركز و پلكانى آموزش و پرورش است، كه براساس دستورالعمل ها و بخشنامه هاى ادارى و از بالا اداره مى شود. هر چند در سال هاى اخیر از طریق تفویض اختیارات به سازمان هاى آموزش و پرورش و مناطق گام هایى در جهت تمركززدایى برداشته شده است، و بحث �مدرسه محورى� به عنوان یك نگرش از سوى مدیران آموزش و پرورش مطرح شده است. اما تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله درازى وجود دارد. انجمن ها، نهادهاى دنباله ور هستند و معمولاً نقش آنها تایید تصمیماتى است كه از سوى مدیر به عنوان نماینده بوروكراسى قدرتمند ادارى اتخاذ مى شود. سیستم ادارى میل به تمركز و سلسله مراتب دارد و نهادهایى مانند انجمن اولیا و مربیان، شوراى معلمان و شوراى دانش آموزى را از محتوا تهى مى كند و صرفاً پوسته تشریفاتى و نمایشى آنها را حفظ مى كند. مانع دیگر گستردگى این تلقى در جامعه است كه گویا وظیفه انجمن فقط جمع آورى كمك هاى مالى اولیا براى جبران كمبودهاى مدرسه است و در واقع به چشم یك موسسه خیریه به آن نگاه مى كنند.
عملكرد نامناسب اكثریت مدیران مدارس و ضعف بینشى مسئولان ادارى در مورد نقش نهادهاى مدنى به گستردگى این تلقى دامن مى زند. به همین دلیل بسیارى از اولیا با اكراه در جلسات انجمن شركت مى كنند و نسبت به فعالیت هاى انجمن پیشداورى منفى دارند. مانع دیگر مشكلات معیشتى اكثر خانواده ها و فقر گسترده در جامعه است. اگر فقر فرهنگى و ضعف جامعه مدنى را نیز به این عامل اضافه كنیم، به این نتیجه مى رسیم كه مشكلات ادارى، تنها عامل ضعف این نهاد نیست.به گفته كارشناسان میانگین سواد در گروه سنى ۱۵ تا ۴۰ ساله كه نیروى فعال جامعه را تشكیل مى دهند، ۵/۵ سال است. ۵/۳ میلیون نفر بیسواد مطلق در جامعه داریم. مردم نسبت به فعالیت هاى سازمان یافته جمعى بدبین و بى میل هستند. به همین دلیل نقش انجمن ها در مناطق مختلف، برحسب موقعیت اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى خانواده ها متفاوت است. در مناطق مرفه نشین شهرهاى بزرگ، انجمن هاى اولیا و مربیان فعال ترند. اما در مناطق حاشیه اى و جنوبى تهران، تعداد كمى از خانواده ها در جلسات انجمن شركت مى كنند. اكثر شركت كنندگان، مادران بیسواد و كم سوادى هستند، كه درك ضعیفى از مفهوم مشاركت دارند و هراسان و ترس زده تملق مدیر را مى گویند كه شاید از روى دلسوزى مبلغ كمترى به عنوان كمك به مدرسه از آنها بگیرد! رشد انجمن هاى اولیا و مربیان تابعى است از رشد جامعه مدنى و به نوبه خود بر آن تاثیر مى گذارد. طرح هایى مانند خودگردانى مدارس و واگذارى مدیریت مدارس قیمت تمام شده و تقویت مشاركت هاى مردمى، بدون نهادسازى و تقویت نهادهاى موجود از قبیل انجمن اولیا و مربیان و شوراى معلمان، امكانپذیر نیست. به تجربه ثابت شده است كه در غیاب این نهادها، سیستم ادارى توانایى و ظرفیت اجراى طرح هاى اصلاحى را ندارد